ساقیاگر محبت ثمرش سوختن و ساختن است تفاهم شهر را آدم به آدم در پی ات جویا شدم دانستی اگر سوز شبانروز مرا ای عشقبی وفایی بی اعتباری ی حالآتشی در دل این سوخته برپا کردیشب همگی بخیر(( اشتیاق دل))دلم نه عشق میخواهد نه دروغ های قشنگ ....آن روز که دلم پیش دلت بود گرو میدانم بهاری هست،معشوقه های عصر مدرن! چه شب ها چشم هایم گریه می کردیه دوستتنهایی و لحظه های پر آشوبمبا چشمک یک ستاره عاشق شده بودما را چه به مهتاب که ما تیره و تاریمتماشایی ترین تصویر دنیا می شوی گاهیرفیق هر شب و هر روزی دلمن آواره ترین بی خانمان امتو دریا بودی و من قایقی خرددر دهکده ی تو خبر از بوی ریا نیستآسمان جای عجیبیست نمی دانستیمعاشقانهکاش هر گز در محبت شک نبودبر خاک بخواب نازنین،تختی نیست.تو را با غیر می بینم صدایم در نمی آید بهار من مرا بگذار و بگذرهر ثانیه با دلم سر صحبت توستمی توانی بروی قصه و رویا بشویچو گل های شقایق داغدارمشب در خم گیسوی تو عابر میشد ما بدین در نه ،پی حشمت و جاه آمده ایمرسم خوب ها همین است اشتیاقی کـــه به دیـــــدار تو دارد دل من بی وفــا شدی جفــــایت می کنندعمریست غم و درد نشانم داده پاییز شدم تـــا تو بهـــــارم بشوی مــــــرا آن دیده ی تر می شناسدامروز برای من شرابی ای عشق به جان جوشم که جویای تو باشمما اهل دلیم اشاره را میفهمیمسلام به همه دوستان گلدلا غافل ز سبحانی چه حاصلپرسید : کدام راه نزدیکتر است ؟برو راه وفـــا آمـــوز که من بار ســفر بستـــــمســـ ــینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت