![](http://www.mihan24.com/user_upload/images/article/129058371074f461a295a6d7ad7b8254eb598c50c3.jpg)
یا علی (ع)
صبر کردی
استخوان در گلو و خار در چشم
درد دل به چاه گفتی و گوهر دیده بر آب چاه ریختی
و غم زهرا را به سکوت فریاد کردی
و چو تو را به خلافت پیش نهاد دادند
آنرا از آب بینی بز بی ارزشتر دانستی
گرفتن دانه از مور را به دنیا نفروختی
و آنگاه که خلافت حق تو بود آنرا به مردم وا گذاشتی
و افسار شتر خلافت را بر دوشش انداختی
معجزه کردی اما نه برای جلب مریدان
و حکمت گفتی نه برای رضای فیلسوفان
و خلافت را به رضایت مردم پیوند دادی
و حق را به خودشان وا گذاشتی
و آنگاه که بسوی تو آمدند
تا از حجتشان مطمئن نگشتی آنرا نپذیرفتی
و حق را آنچه بود ایفا کردی
و به دام حیله و مصلحت گرفتار نیامدی
یا علی (ع)
زمین جای تو نبود
چه کس توان گذشت تو را داشت از آنچه می توانستی و نکردی
و چه کس توان عدالت تو را داشت از آنچه داشتی و به مساوات تقسیم نمودی
و تو ای تنها ترین مرد خدا
تو به تنهایی محکومی
چرا که هیچکس بعد از تو توان چشیدن طعم تلخ حقیقت را ندارد.
یا علی (ع)
|