بهرام سازنگ، خواننده آواز و از شاگردان استادان محمود کریمی و اسماعیل خان مهرتاش در سال 1330 در شهرستان میانه به دنیا آمد.
وی در ۱۳ سالگی به آموختن نوازندگی ویولون پرداخت و همزمان با مقـدمات تئوری موسیقی آشنا شد، ۱۵ ساله بود که نخستین اجرای آواز در صحنه را تجربه کرد، در ۱۷ سالگی آوازش از رادیو تبریز پخش شد.
در سال ۱۳۵۰ برای ادامه تحصیل به تهران آمد و همزمان در کلاسهای شبانه هنرستان عالی موسیقی ردیفهای آواز را از استاد محمود کریمی فراگرفت، روانشاد استاد اسماعیل مهـرتاش نیز او را در دانش اندوزی آواز بسیار یاری کرد.
در سال ۱۳۵۶ آواز او از رادیو ایران پخش شـد، از سال ۱۳۶۱ برای مشق خوشنویسی به خدمـت استاد روانـشـاد، مرتضـی عبدالـرسـولی (خوشنویس و موسیقیـدان وشاگرد برجستـه حبیب سماعی) رسید و مدت ۵ سال ضمن آموزش خوشنویسی از دانستههای آن عـارف وارسته بهـره جست.
سارنگ در سالهای ابتدایی دهه شصت با محمدرضا لطفی و گروه شیدا چند کنسرت را اجرا کرد.
از سال ۱۳۶۷ همکاری خودرا با انجمن موسیقی ایران و واحد موسیقی رادیو و تلویزیون و گروههای موسیقی آغـاز نمود و کنسرتهای فراوانی را در درون و بیرون کشور برگزار کرد.
او در چندین دوره از جشنواره موسیقی فجر شرکت داشت و با گروه مرحوم فرامرز پایور هم کنسرتی در تالار وحدت برگزار کرد.
همکاری با موزه هاماماتسوی ژاپن برای تهیه کلیه سازهای ملی و بومی ایران،ِ همـراهـی در موسیقـی متـن تـئـاتر ژاپنی و انجمن تبادل فرهنگی ایران و ژاپن و اجـرای بیش از ۴۰ قطعـه آواز وتصنیف ملـی و آذری برای واحد موسیقی رادیو وتلویزیون از دیگر تلاشـهـای بهرام سارنگ در زندگی هنـری اوست.