به نام خدا
خدایا!
در هاله ای از مشکلات مانده ام. وامانده ام. بی تو هرگز توان تحمل آن ها را ندارم زندگیم از ابهامات سرشار است. نمی دانم به کدام سو می روم!
می دانم مشکلات در برابر ابهت تو ناچیز و مزحکند ولی من ایمان مقابله ندارم.
یا رب العالمین!
بسیار جنگیده ام. اکنون دیگر یارای ایستادن ندارم. پاهایم سست و بی رمق اند. انگیزه ای نیست که مرا چون عاشقان به سمت خود کشد . زنگی برایم شده خوردن ، خوابیدن، راه رفتن ، فکر کردن بیهوده و البته گریستن ...
پروردگارا !
جز تو چه کسی می داند چه می گویم؟ جز تو چه کسی می تواند مرا درک کند؟
بار الها!
معنای زندگی را گم کرده ام .حتی نمی توانم تعریفش کنم . تو را نیز گم کرده ام حتی از ذهنم پاک شده بودی. سرایی جز سرای تو نیست که این بنده دربه در را در آن جایی باشد. افتادن و زمین خوردن برایم دیگر ناآشنا نیست ولی من همیشه بلند شده ام . این بار نمی شود نمی شود.
خداوندا!
مردن آرزویی دست نیافتنی شده برایم اکنون دیگر به ارتفاعات فکر میکنم چرا؟ برای رهایی ، پرواز، رفتن از این دنیاو سقوط
سقوطی مرگبار...