سالیان سال است که میانه با داشتن مدال آوران جهانی در زمینه های مختلف ورزشی چون چراغی بر تارک ایران عزیز می درخشد و بزرگان بسیاری در عرصه های ورزشی تربیت کرده وآن را به این مرز وبوم تقدیم نموده است امابا وجود چنین افتخارات گرانبها که در کارنامه ی این شهرستان ثبت و ضبط شده است آیا شایسته ی چنین بی مهری هاست ؟ گرچه در سالیان اخیر نام پایتخت ورزشی ایران را به میانه نسبت داده اند اما در حد گفتار مدیران منطقه ای و در نهایت استانی و کم توجهی به این امر را نیز در نبود زیر ساخت های لازم ورزشی عنوان کرده اند برای آماده کردن چنین زیر ساخت هایی در جهت کسب عنوان پایتخت ورزشی ایران یکی تاسیس بزرگ ترین دانشگاه ورزشی دولتی ایران در میانه است که باید نمایندگان محترم ، فرماندار تلاشگر و امام جمعه ی دلسوز با همکاری همین مدال آوران میانه ای وبا استفاده از محبوبیت این ورزشکاران در دل مسولین رده بالای کشوری به آن همت گمارند تا حداقل کاری برای شهرستان نمونه ی کشوری در زمینه های گوناگون ورزشی کرده باشند که به نظر من اگر شهری غیر از میانه این استحقاق را داشت به این کار مهم دست می زد. ان شاالله