گر بکنی با صنمی ازدواج
بر سر خود تو بنهادی دو تاج
عشق به معشوق تورا جان دهد
بر دل و قلبت همه ایمان دهد
گر تو بخواهی برسی بر صفا
خانه ی خود را تو بکن ازبلا
هر که بلا بر دل خود ره دهد
هر چه بلا هست زان او رهد
زوج تو باشد چو بلا خانه را
زینت دل باشد و کاشانه را
گر به گلی تکیه زند بلبلی
از دل باغش بجهد سنبلی
از گل و بلبل شده دنیا گهر
گر نبود عشق بمیرد هنر
پس تو بکن با گل خود ازدواج
چون که بود بر دل تو احتیاج